صیقل جان

آن دسته از جوانانی (باسواد و بیسواد)که متاسفانه جهت تسکین روح و آرامش جسم خود به افیون روی می آورند و شاید به صورت دسته جمعی(در پارکها،پاتوقها و متاسفانه حتی خوابگاههای دانشگاهها) تا مدت مدیدی مشغول استعمال آن باشند(که متاسفانه آن را فرهنگ هم قلمداد میکنند)اگر میدانستند بجای روی آوردن به افیون حتی یک نخ سیگار،میتوانند روح و جسم و جان خود را صیقل به زینت قرآن دهند و به جای اینکه ساعت ها مشغول بودن به صورت دسته جمعی،به قرائت قرآن روی آورند(و این کار را فرهنگ خود بدانند،)هرگز هرگز هرگز به بیماریهای روحی و جسمی بدتری و نیز مجازاتهای دنیوی و اخروی گرفتار نمیشدند و خدا را نیز از خود خشنود میکردند.بدانید که قرآن فقط متعلق به یک قشر نیست متعلق به خداییست که آن خدا آفریننده وجود و عدم،زمین و آسمان،سیارات و کهکشانهاست.به راستی آیاچنین خدایی با فراخواندن بنده اش به سوی قرآن و نهی بنده اش از استعمال افیون(لا تهلکوا بایدیکم الی التهلکه)بد بنده اش را میخواهد؟!!!!نوشته ی مسعود حکیمان«تیرداد»